Δεν υπάρχει ανεμελιά πλέον. Καταργήθηκε πιστεύω μια για πάντα για μένα. Απο δω και μπρος μόνο προβλήματα, διλήμματα, λεφτά, υγεία, εγωισμός, τρέλα. Αναλύσεις, εκτιμήσεις, διεκδικήσεις, αποφάσεις. Τί δίνει και τί ζητάει. Άλλα θέλω κι άλλα κάνω. Κι ένα πάντα το συμπέρασμα στο τέλος της μέρας : on est toujours tout seul au monde. Ή αλλιώς οι ελεύθεροι και μόνοι. Κι άλλη μια συναυλία που θα χάσω φέτος...
Saturday, September 13, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
I don't understand greek, but the music is beautiful!! :D
on est toujours tout seul au monde...
@el tiu cancho it's a very popular song in Greece written by Stavros Kouyoumtzis. There will soon be a concert from Giorgos Dalaras and other singers in Athens dedicated to the composer, that's why I posted the song :)
@Kosta δεν πειράζει που δεν βρεθήκαμε και φέτος, θα βρεθούμε πανηγυρικα στο μέλλον είμαι σίγουρη. Αρκεί που μαθαίνουμε νέα και νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο έστω και ιντερνετικά. Μη δίνεις και πολύ σημασία σ'αυτά που γράφω στο melimouso πλέον, είναι λίγο κραυγές απόγνωσης από την δύσκολη περίοδο που περνάω (o πίνακας της "κραυγής" που σου αρέσει πολύ με εκφράζει πλέον και μένα :). Αλήθεια πώς πάει το πείραμα?? Take care :) Βιsous!
Post a Comment